Ocena Ryzyka Legionella

Ocena Ryzyka Legionella

Audyt i pisemny raport oceny ryzyka

Ocena ryzyka związanego z bakterią Legionella jest ważnym procesem zarządzania, który pomoże chronić Ciebie, Twoich pracowników i Twoją organizację przed zagrożeniem. Jest to wymóg prawny i jest konkretnie określany w stosownych przepisach wskazujących odpowiedzialność zarządcy w odniesieniu do bezpieczeństwa higienicznego wody i instalacji wodnych.

Analiza Ryzyka Legionella

LEGIONELLA
ROZPORZĄDZENIA

W UE dyrektywa 2000/54 / UE Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 18 września 2000 r. wprowadza obowiazek ochrony pracowników w UE przed ryzykiem związanym z narażeniem na czynniki biologiczne w ich miejscu pracy. Legionella jest patogenem grupy 2, a prawodawstwo UE wymaga, aby pracodawca przeprowadził odpowiednie oceny ryzyka i przedsięwziął środki w celu ochrony swoich pracowników.

OCENA RYZYKA LEGIONELLA
WYMAGANIA

Właściwie przeprowadzona ocena ryzyka związanego z występowaniem bakterii Legionella

Jeśli jesteś zarządcą hotelu, kierownikiem ds. utrzymania lub właścicielem nieruchomości, masz prawny obowiązek i odpowiedzialność za zapewnienie, że najemcy w twoim obiekcie / lokalu są odpowiednio chronieni przed ryzykiem związanym z bezpieczeństwem wodnym.

Być może wyznaczyłeś lub zostałeś wyznaczony na osobę odpowiedzialną.

Celem tej publikacji jest pomoc w lepszym zrozumieniu, w jaki sposób ocena ryzyka może Ci pomóc i co zawiera.

Dobra ocena ryzyka jest istotnym elementem skutecznej strategii minimalizacji ryzyka związanego z rozprzestrzenianiem się bakterii Legionella w systemach wodnych w budynkach.

Obiektywna ocena ryzyka związanego z występowaniem Legionelli jest konieczna w celu zapewnienia zgodności z przepisami i wytycznymi.

OCENA RYZYKA
NIEPRAWIDŁOWOŚCI

Standardowa koncepcja oceny ryzyka związanego z legionellą, opiera się o najnowszą wiedzę w zakresie stosowanych rozwiązań technicznych oraz najlepsze, zatwierdzone i sprawdzone praktyki.

W zależności od obiektu, występujacych instalacji i realizowanych procesów, zawsze wymagane jest wykonanie indywidualnej oceny.

Pracując z klientami niezmiennie analizujemy projekty wykonawcze i powykonawcze instalacji oraz obowiązującei wdrożone procedury kontrolno – obsługowe.

Niektóre obiekty i wydzielone instalacje mają opisane oceny ryzyka, niestety często znajdujemy tam błędy przekłąmania i niejednozanczności.

W praktyce raport może zostać uznany za nieprawidłowy jeśli ma więcej niż jeden z poniższych błędów:

1: Brak oceny – Przykładowo mamy “subiektywną ocenę ryzyka”, gdzie nie ma ustrukturyzowanej metody oceny ryzyka, takiej jak na przykład matryca lub inna forma punktacji ryzyka. Inny przykład to “Błędna ocena ryzyka”. Często, gdy istnieje system punktacji ryzyka, może on być wadliwy lub nielogiczny, na przykład wielu oceniających nie bierze pod uwagę wrażliwości użytkowników lub osób przebywających w otoczeniu obiektu czy instalacji. Trzeci przykład to raporty oceny ryzyka, w których nie ma żadnych wskazań co do ryzyka.

2: Badanie stanu technicznego – badane jako ocena ryzyka. Badania stanu technicznego charakteryzują się sprawozdaniami, które koncentrują się na identyfikacji każdego drobnego błędu lub usterki i stanowią, że wszystkie muszą zostać naprawione bez względu na ryzyko stwarzane w każdym przypadku, w niektórych przypadkach bez ważnego wskazania ryzyka w ogóle [patrz pkt 1].

3: Lista aktywów – jest to spis, który wymienia każdy element instalacji w budynku /obiekcie mogący stale lub w określonych warunkach wpływać na poziom ryzyka;

4: Lista zaleceń – W tym miejscu oceniający ryzyko umieszcza przedziały czasowe na wykonanie działań minimalizujących ryzyko i/lub nie przypisuje właściwie, priorytetu swoim zaleceniom. Osoby oceniające ryzyko powinny być w stanie uzasadnić wszystkie swoje działania i uszeregować je pod względem ważności w zależności od ryzyka, ponieważ w przypadku każdego zidentyfikowanego ryzyka mogą istnieć krótkoterminowe działania w celu zarządzania nim oraz długoterminowe działania w celu jego wyeliminowania lub ograniczenia;

5: Niepełna ocena – Ocena ryzyka, w której nie uwzględniono wszystkich systemów ryzyka, tj. central wentylacyjnych, basenów, wanien spa i innych elementów i systemów ryzyka, rzadko spotykanych. Ważne jest, aby zakres oceny został uzgodniony przed rozpoczęciem prac.

Aby uniknąć tych błędów, ważne jest, aby dokładnie rozważyć wybór dostawcy usługi, zachowując oddzielenie od umowy na dostarczanie ocen ryzyka występowania bakterii Legionella, od prac w celu ograniczenia lub minimalizacji ryzyka czyli prac naprawczych.

 

Przegląd, identyfikacja i ocena ryzyka

Zasadniczo ocena ryzyka poprzedzona jest kompleksową analizą zagrożeń i powinna obejmować:

  • bakterie Legionella w systemach chłodzenia (wyparnego);
  • bakterie Legionella w systemach ciepłej i zimnej wody;
  • bakterie Legionella w innych systemach wodnych.

Legionella Control

Ocena ryzyka – Legionella Control

Legionella Control (LC) oferuje doradztwo w zakresie zarządzania szeroko pojętymi systemami wodnymi.  Wymienionymi w opracowaniach uznanych i wiodących w tym zakresie instytucji np: brytyjski HELTH AND SEFTY EXECUTIVE – ACOP L8 i amerykański – ASHRAE 188 Legionellosis: Risk Management for Building Water Systems, oraz unijnej instytucji European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) . W tym oferuje przeprowadzenie oceny ryzyka w celu identyfikacji zagrożeń i wskazania środków ich kontroli.

LC działa w oparciu o szczegółowe listy kontrolne, dostosowane do danego obiektu, które określającą wymagane przy ocenie ryzyka elementy:

Szczegóły procesów zarządzania;

  • Ocena szkoleń i kompetencji osób związanych z zarządzaniem ryzykiem oraz osób zaangażowanych w działania kontrolne i monitorujące;
  • Określenie ról i obowiązków;
  • Dowody aktywnego zarządzania i działań następczych w stosunku do poprzedniej oceny ryzyka;
  • Ocena ważności schematu.
  • Oceny ryzyka nie dotyczą jedynie systemów wodnych! Usługodawcy muszą zapewnić, że wymagania wyszczególnione w listach kontrolnych są włączone do ich metodologii oceny ryzyka.

Aby oferta LE uwzględniała najnowsze i aktualne trendy w standardach międzynarodowych, znajduje odniesienie do wytycznych HSE – i normy British Standard Institution’s BS 8580:2010, która zawiera najlepsze i zatwierdzone praktyki postępowania. Norma ta ma zastosowanie do wszelkich pomieszczeń lub prac, w których woda jest używana lub przechowywana, które mogą powodować racjonalnie przewidywalne ryzyko narażenia na bakterie Legionella. Uwzględniona metodologia obejmuje ocenę ryzyka przeprowadzoną po raz pierwszy, przegląd i audyt środków kontroli.

 

Oceny ryzyka przeprowadzone zgodnie z metodologią BS8580:2010 zawierają następujące elementy:

Ocena:

  • podatność osób przebywających w pomieszczeniu;
  • procesy zarządzania;
  • procesy monitorowania danych;
  • prowadzenie dokumentacji;
  • ryzyko nieodłączne i ryzyko rzeczywiste.

Powtarzalne środki oceny poziomu ryzyka, takie jak system punktacji lub matryca.

Porównanie oszacowanego ryzyka do dopuszczalnego poziomu ryzyka.

Zalecenia mające na celu zmniejszenie ryzyka do poziomu ALARP (ang. As Low As Reasonably Practicable) – tak niskie, jak to praktycznie możliwe), zgodnie z wymaganiami.

Sprawozdawczość w zakresie oceny ryzyka wystąpienia bakterii Legionella.

 

Na zakończenie procesu, oceniający przygotowuje formalne sprawozdanie z oceny ryzyka.

Norma BS 8580:2010 wskazuje, że sprawozdawczość powinna obejmować następujące elementy:

  • Po pierwsze, jeżeli osoba oceniająca zidentyfikuje jakiekolwiek bezpośrednie zagrożenia, należy o nich niezwłocznie poinformować osobę odpowiedzialną, nie czekając na pisemne sprawozdanie.
  • Pisemne sprawozdanie powinno być jasne i jednoznaczne w swoich ustaleniach i powinno być szczegółowe:
  • Wyniki oceny ryzyka, w tym testy, pomiary, kontrole i zalecane prace naprawcze;
  • Wyjaśnienie zakresu oceny;
  • Identyfikacja kluczowej lub kluczowych osób, w tym wyznaczenie osoby pełniącej dyżur i osobę odpowiedzialnej;
  • Sprawozdanie powinno być napisane w taki sposób, aby było łatwo zrozumiałe dla docelowych odbiorców;
  • Menedżerowie będą przede wszystkim zainteresowani tym, co powinni zrobić po dokonaniu oceny ryzyka. Z tego powodu raport powinien zawierać szczegółowe zalecenia, wymienione w kolejności priorytetów z sugestią rozsądnego terminu realizacji. Korzystając z tych informacji można opracować plan wdrożenia, uwzględniający dostępne zasoby i wymagania oceny ryzyka.