Aktualności i Najlepsze praktyki

Niska skuteczność okresowego szoku termicznego

Niska skuteczność okresowego szoku termicznego

Okresowy szok termiczny

Legionella w instalacji wodnej

Dezynfekcja termiczna instalacji

 

Niska skuteczność okresowego szoku termicznego w długotrwałej kontroli Legionella spp. w systemie ciepłej wody w hotelach

Wytyczne i przepisy dotyczące zapobiegania legionelozie w obiektach użyteczności publicznej obejmują zalecenie wykonywania okresowego szoku termicznego ( przegrzewu)  w systemie ciepłej wody użytkowej. Procedura okresowego przegrzewu powyżej 70°C  jest określana  w wytycznych eksploatacyjnych jako podstawowa metoda w kontroli namnażania bakterii Legionella.  Jest stosunkowo trudna do przeprowadzenia w trakcie normalnej eksploatacji obiektu i dość kosztowna ze względu na duże ilości gorącej wody wymaganej do dezynfekcji całej instalacji.  Efekty związane z obniżeniem poziomu skażenia po prawidłowo wykonanym przegrzewie utrzymują się przez okres kilku tygodni. Ponieważ bakterie Legionella szybko namnażają się w instalacjach w których temperatura wody jest niższa niż 50° C, przegrzewy takie  należy wykonywać  bardzo często. Rozwiązaniem jest utrzymywanie temperatury ciepłej wody użytkowej (c.w.u.) w zakresie wymaganym przepisami czyli 55-60°C we wszystkich miejscach instalacji przez całą dobę.

 

Skuteczny przegrzew dezynfekcyjny?

Aby przegrzew był skuteczny, czyli spowodował usunięcie bakterii z całej instalacji, powinien obejmować całą instalację dystrybucji ciepłej wody użytkowej i wszystkie odbiory. Na każdym kranie należy uzyskać temperaturę spuszczanej wody na poziomie powyżej 70°C . Nie jest określony w wytycznych czas spuszczania wody. Różne źródła podają, że aby efekt dezynfekcji był skuteczny czas spuszczania wody powinien wynosić od 5 do nawet 30 minut.

 

Badania skuteczności metody dezynfekcji termicznej

Celem badania w obiektach hotelowych w Hiszpanii była ocena skuteczności okresowych wstrząsów termicznych w okresie 1 roku na obecność Legionella spp. w systemie ciepłej wody użytkowej hoteli. Przeanalizowano wyniki badań Legionelli z okresu styczeń–grudzień 2019 r. pochodzące z grupy 77 obiektów hotelowych na Balearach (Hiszpania) przeprowadzających okresowe szoki termiczne. Druga grupa 44 hoteli działających bez okresowych szoków termicznych została wykorzystana do analizy porównawczej. W obiektach, w których przeprowadzono okresowy szok termiczny, 16,0% wyników (pobrano 429 próbek ciepłej wody) było dodatnich dla Legionella spp., w porównaniu do 21,1% (298 próbek), gdzie nie przeprowadzono okresowego szoku termicznego.

 

Efekty

Ogólnie rzecz biorąc, w grupie szoku termicznego 32,5% miejsc przedstawiło co najmniej 1 pozytywną próbkę w okresie badania w porównaniu z 45,5% w grupie kontrolnej. Żadna z tych różnic nie była istotna statystycznie (wartość p > 0,05). Odkrycia te sugerują, że skuteczność regularnego szoku termicznego w długoterminowej kontroli Legionella spp. w domowych systemach ciepłej wody w hotelach jest niska.

Procedura stosowana w przypadku regularnych wstrząsów termicznych była wariantem pełnej metody dezynfekcji termicznej powszechnie stosowanej w pilnych celach zaradczych, ale w przypadku kiedy punkty końcowe nie są poprawnie (długotrwale) spłukiwane, skuteczność procedury jest niewystarczająca do uzyskania oczekiwanych efektów dezynfekcji termicznej. W wielu instalacjach procedura ta jest obecnie zaprogramowana w elektronicznym systemie zarządzania budynkiem i jest przeprowadzana automatycznie.

 

Jak temperatura wpływa na namnażanie Legionelli?

 

Termiczna metoda dezynfekcji

Metodologia ta została jednak przyjęta powszechnie, ale jej przydatność została zakwestionowana zarówno na gruncie praktycznym, jak i empirycznym. Po pierwsze, kilka studiów przypadku, przeprowadzonych głównie w szpitalach i jednostkach laboratoryjnych, wykazało ograniczone, krótkoterminowe skutki w zmniejszaniu poziomów kolonizacji. Ponadto Europejskie Wytyczne Techniczne ESGLI dotyczące zapobiegania, kontroli i badania zakażeń wywołanych przez gatunki Legionella (Europejskie Wytyczne Techniczne ESGLI) odradzają jego stosowanie w ramach długoterminowego programu kontroli opartego na występowaniu częstych i szybkich rekolonizacji oraz zwiększonym ryzyku poparzenia wynikającego z procedury.

Różne badania nad procedurami szoku termicznego, zarówno in vitro, jak i badania terenowe, wykazały potencjalnie istotne skutki uboczne, takie jak szybki odrost z późniejszym wzrostem stężenia Legionelli.  Pojawia się również problem tolerancji termicznej gatunków L. pneumophila i wzrost względnej obfitości ameb. Wreszcie, co najważniejsze, nie ma porównawczych badań terenowych potwierdzających jego skuteczność w zwalczaniu Legionelli w systemach ciepłej wody.

Podsumowując, wszystkie przytoczone fakty powinny być wezwaniem do ostrożności przy rozważaniu włączenia jedynie regularnych wstrząsów termicznych do planów zapobiegania namnażaniu Legionelli w instalacjach ciepłej wody użytkowej.

 

Materiały do artykułu pochodzą z: 

Low Efficacy of Periodical Thermal Shock for Long-Term Control of Legionella spp. in Hot Water System of Hotels. JJ Molina, M Bennassar, E Palacio, S Crespi – Pathogens, 2022

Podobne wpisy

Obiekty zakwaterowania turystycznego – Legionella
Obiekty zakwaterowania turystycznego – Legionella

Wytyczne ECDC Legionella Obiekty Zakwaterowania Turystycznego Europejska Sieć Nadzoru nad Chorobą Legionistów (European Legionnaires’ disease ...

Zarządzanie ryzykiem legionelli w domach opieki i domach pomocy społecznej podczas pandemii CORVID-19
Zarządzanie ryzykiem legionelli w domach opieki i domach pomocy społecznej podczas pandemii CORVID-19

Wytyczne ESGLI Domy Opieki Niniejsze wytyczne są skierowane do domów opieki, domów pomocy społecznej i innych miejsc zamieszkania, w których pacjenci ...

Martwa odnoga – „dead leg”
Martwa odnoga – „dead leg”

Martwa odnoga bywa nazywana również ślepym zaułkiem Termin „martwa noga” lub „ślepy zaułek” jest zwykle używany do opisania odcinka wodociągu, ...